Een direct gevolg van mijn transformatie was het inzicht dat ik me er steeds meer op betrapte ‘verhalen’ te vertellen. De verhalen tonen zich voornamelijk in excuses, oordelen, verwijten en uitvluchten. Als je dat gaat inzien en je ziet dat het je niets anders oplevert als dat waar het verhaal over gaat dan wordt je letterlijk stil.

1. Nodeloos

Wat ik verder zag was dat wat er uit mijn mond kwam niet vreselijk accuraat was en niets bijdroeg aan dat waar ik meende op uit te zijn. In het werk wordt de term ‘onnodig praten’ gebruikt om dit fenomeen aan te duiden. Bijna alles wat je zegt is een nodeloze subjectieve toevoeging aan de realiteit met als hoofddoel om je uit het ‘nu’ te halen.

2. Hoger doel

Het hogere doel van ‘het Werk’ is om present te zijn. Present zijn betekent ‘wezenlijk aanwezig’ in het ‘hier en nu’. Verhalen en excuses kunnen niet zonder verbeelding.Op het moment dat je in een het vertellen van verhalen bent beland, ben je niet meer ‘wezenlijk aanwezig’. Je bent uit het ‘nu’ ergens in het verleden of in de toekomst.

3. Aard van het gesprek

Zodra je de irrelevantie van je teksten gaat herkennen, wil je verantwoordelijk zijn voor wat je nog woorden geeft. Zowel impliciet als expliciet. Onnodig praten kan zich namelijk ook stil in je hoofd manifesteren, het maakt voor het niet-present zijn niets uit. De aard van het gesprek met anderen of met ons zelf is een belangrijke factor in het wel of niet present zijn.

4. Alles is een verhaal

Uit mijn ervaring als coach heb ik gemerkt dat het denkbeeld van de ‘aannemelijke fantasie’ en ‘het verhaal’ vaak verkeerd begrepen wordt. Op het moment dat je het vertellen van verhalen als ‘niet nuttig’ gaat erkennen, ben je geneigd alles tot een verhaal te bombarderen: niets van wat je zegt lijkt nog waarde te hebben. Strikt genomen is dat ook zo en strikt genomen is ook dit een verhaal!

• Maar wat is dan het onderscheid?

• Waar is het verschil tussen ‘nuttig’ en ‘niet nuttig’?

• Wat is het doel van je verhaal?

5. Verantwoordelijkheid

Is het doel om iets buiten jezelf te leggen of ben je bereid jezelf verantwoordelijk te maken voor wat er mogelijk is. Een verhaal waarin de ander of iets anders ‘fout’ is, valt per definitie in de categorie ‘onnodig praten’. In een dergelijk verhaal gaat het er uiteindelijk om zelf niet verantwoordelijk te zijn.

6. Delen

Als de ander fout is, is hij of zij ook verantwoordelijk voor die fout en dus ook voor wat dat met jou doet. In het verhaal waarin wij zelf de verantwoordelijkheid op ons willen nemen is inspiratie en vrijheid mogelijk. Als je spreekt vanuit je zelf en bereidt bent alles ook bij je zelf te houden dan heet dat geen ‘onnodig praten’ meer, maar ‘delen’. Delen verbindt, maakt de ander tot deelgenoot. Delen vermeerdert daarmee dat wat je zegt, omdat de ander het zich, vanuit inspiratie en vrijheid, ook eigen kan maken.

Het geheim van vermenigvuldigen is delen en het geheim van delen is ondeelbaarheid.