Het leven is een aanéénschakeling van keuzes. En elke keuze behelst een potentieel risico op falen. Als je steeds kiest voor de angst van falen, en daarmee een risicoloos leven denkt te kunnen leiden, loopt je het risico helemaal geen leven te leiden. Althans niet op het niveau waarop het redelijkerwijs mogelijk zou kunnen zijn.
Een leven zonder spijt is een leven zonder inhoud. Als je van jezelf verlangt dat elke keuze de juiste moet zijn, zul je je nooit bevrijden van de schuld en de spijt die je leven beknelt. Makkelijker gezegd dan gedaan, dat geef ik toe, maar toch begint het met die stap.
De belangrijkste reden dat ik ooit aan ‘mijn’ [UYL] begon, was de zorg die ik had dat ik aan het einde van mijn leven spijt zou hebben van dat wat ik uit de weg was gegaan. Spijt voor dat wat ik niet gedaan had.
Spijt als motivator voor actie: als dat geen uitdaging is! Ik beloof je dat jij geen spijt gaat krijgen van jouw deelname aan de [UYL] omdat iets niet doen nog iets nieuws heeft opgeleverd: je gaat spijt krijgen als je dat nieuwe dreigt te missen.