We leven in illusies over onszelf. Zelfherinnering is de traditie waarin we deze illusies willen ontmaskeren door het vergroten van het zelf-bewustzijn. Het gaat hierbij om het herkennen en erkennen van de illusies waarin we leven. Eén van die illusies is het idee dat wij iets zelfstandig kunnen ‘doen’.

1. Broodtoaster

Om een reëel beeld te kunnen krijgen wat we kunnen doen is het allereerst van belang te onderscheiden wat we niet kunnen doen. Iets verwachten wat simpelweg buiten onze macht ligt is het werkterrein van een idioot.

Allereerst dichten we ons eigenschappen  toe die we niet bezitten. We spreken over wat we kunnen doen, waarbij we ons niet realiseren dat we eigenlijk niets kunnen doen. We zijn een machine en wat kan je van een machine verwachten over wat hij kan ‘doen’? Een machine kan alleen een machine zijn en doen wat binnen de kaders van zijn ‘machine zijn’ valt. Een broodtoaster zal nu eenmaal nooit koffie gaan zetten.

2. Onbeheersbaar geheel

Het idee dat we niets kunnen ‘doen’ is niet bedoeld om onverschilligheid te promoten. Het idee dat jij niets kan ‘doen’ en dat alles in het leven gebeurt op een voor ons onbeïnvloedbare schaal, kan je na enig onderzoek duidelijkheid in de dynamiek van het leven geven.

Als je moeite hebt om deze vorm van ‘onmacht’ te gaan zien, kijk je waarschijnlijk op een te kleine schaal. Onze mogelijkheden tot doen zijn gegeven binnen een groter onbeheersbaar geheel. Kijk naar hoe oorlogen onstaan en hoe we ze maar niet kunnen stoppen. Kijk naar de financiële crises en zie hoe je niets kunt doen. In de grootste wereldsbewegingen blijken ook wereldleiders en regeringen niet bij machte het tij te keren.

3. Wetten

Het lijkt erop alsof we door wetten geregeerd worden die we niet kennen maar die ons wel beperken in wat we kunnen ‘doen’. Het kennen van de wetten die ons leven lijken te beheersen is het begin van het inzichtelijk krijgen van onze startpositie. Naarmate je verder komt in het proces van ‘zelfherinnering’ zullen steeds meer wetten zich aan je tonen, waarbij je kunt onderzoeken in hoeverre ze invloed hebben op jouw leven.

Er zijn in principe 2 soorten wetten;

1. De wetten waarvan we ons kunnen bevrijden.
2. De wetten waarvan we ons NIET kunnen bevrijden.

Het moge duidelijk zijn dat dezelfde idioot vraagt om zich te willen bevrijden van de wetten waarvan we ons NOOIT kunnen bevrijden. Je kunt hierbij denken aan de wetten van de zwaartekracht, de ademhaling en de snelheid van het licht.

Het bevrijden van de wetten waarvan we ons in principe WEL zouden kunnen bevrijden, vraagt echter de bereidheid om je te onderwerpen aan nieuwe wetten.

5. Bereidheid

De bereidheid om dat te doen ligt in het verschuiven van de context in de manier waarop je naar jezelf en de wereld wilt kijken. Ben je nieuwsgierig naar wie je werkelijk bent of wil je vasthouden aan dat wat je ego je vertelt? Ambieer je het slachtoffer-denken of inspireert persoonlijk leiderschap jou. Dit zijn keuzes die een belangrijke rol spelen bij waar je op uit bent. Ze bepalen aan welke wetten jij je wilt onderwerpen.

6. Kiezen

Wetten zullen er altijd zijn en vrijheid bestaat niet. De enige vrijheid die je hebt is om te kunnen kiezen aan welke wetten je jezelf wenst over te geven. Laat je je meeslepen door ‘de waan van de dag’ of ben je bereid om jezelf te omringen met spiegels en structuren die je allert en wakker houden met alle openbaringen van dien.

7. Resultaten

Om resultaten te mogen verwachten die anders zijn dan de resultaten die je door het leven worden gegeven, zul je bepaalde wetten of regels moeten aannemen. Verantwoordelijk willen zijn is een vrije keuze en kan alleen als zodanig gedragen worden. De wetten van ‘zelfherinnering’ zijn er niet vanwege enige vorm van moraliteit. Deze wetten zijn louter en alleen bedoeld om een bepaald resultaat te kunnen garanderen of om de impact van een slapend bestaan te vermijden.

8. Recept

Je kunt het zien als een recept. Als je een appeltaart gaat bakken kun je pas daadwerkelijk een appeltaart verwachten als je je aan de ‘regels’ van het recept houdt. Hoe meer je het recept aanpast aan je eigen regels, hoe verder je van het resultaat ‘appeltaart’ afkomt. Het wel of niet bereiken van dit eindresultaat is niet goed of slecht. Het is gewoon dan wel of niet een appeltaart. Meer niet.

9. Arrogantie

Ik wil je uitnodigen te overwegen dat jij geen appeltaart kunt bakken omdat je de regels van het bakken van een appeltaart niet kent of niet wenst te respecteren. Het is het product van de arrogantie van het vermeende bezit van bepaalde vermogens. We menen geen ‘recept’ nodig te hebben omdat we het beter denken te weten.

Het zien van je eigen onvermogen tot doen, is de eerste pijnlijke stap in het persoonlijke transformatieproces. Het is een weg van het onderkennen van onze ongelovelijke arrogantie en zal dan ook alleen maar kunnen resulteren in nederigheid en dankbaarheid.

Wat kun je doen en wat blijft er dan over?

Het enige wat je nu kunt doen is wat je nu kunt doen en dat is jezelf herinneren: het erkennen van je eigen mechaniciteit in bijna alles. Dat is iets dat je kunt ‘doen’ en dat is absoluut geen teken van onverschilligheid of apathie. Het is een aanhoudende inspanning om present te zijn en de illusies van het mens-zijn te doorgronden.