In tegenstelling tot religie, waarin de bereidheid tot geloven van het ‘ongelofelijke’ vereist is, vraagt ‘zelfherinnering’ juist NIET om zomaar iets te geloven. Deze weg vraagt van jou de inspanning om de denkbeelden en ideeën zelf te onderzoeken door ze op jezelf te betrekken.

1. Intellectueel

Als je de denkbeelden vanuit  een intellectueel niveau beschouwt, zal je merken dat het werk geen verschil maakt. Je kunt de ideeën niet begrijpen als je beschouwt als iets dat buiten je ligt. ‘Zelfherinnering’ houdt zich niet bezig met de beschrijving van de externe en materialistische wereld maar is gericht op het onderzoek van de persoonlijke en innerlijke beleving van elk individu voor zich.

2. Grote verschillen

Hierin ligt ook één van de grote verschillen tussen esoterie en psychologie. Esoterisch onderzoek houdt in dat je de denkbeelden op jezelf wenst te betrekken en derhalve er ook een emotionele ervaring bij opdoet. Werkelijk begrijpen is onmogelijk zonder een emotioneel component. Daarbij komt dat in de filosofie van ‘zelfherinnering’ het wezenlijk begrijpen van de innerlijke wereld de enige toegang tot het begrijpen van de uiterlijke wereld is.

3. De mens zoals hij ‘is’

Een ander verschil met de traditionele psychologie is dat deze ervan uit gaat dat de mens is zoals hij is. Een min of meer statisch gegeven waarover je bepaalde uitspraken zou kunnen doen. De esoterie gaat ervan uit dat de mens zoals hij is, niet ‘af’ is en stelt zich dus de vraag wie of wat de mens kán zijn.

4. ‘Doen’ en ‘zijn’.

Nog een wezenlijk verschil is dat esoterie een sterke verbinding heeft met de studie van het ‘zijn’. Het gaat hier niet zo zeer om wat je ‘doet’ alswel om wie je’ bent’ of wie je kunt ‘zijn’. Wat is de belofte van jouw innerlijke potentie en wat gaat het van jou vragen om dit potentieel te verwezenlijken? Heb je moed om eerlijk te zijn over jezelf en jezelf te herinneren als je jezelf dreigt te verliezen in de waan van de dag?